Tak — zabezpieczenie majątku przed utratą dostępu do technologii staje się coraz bardziej istotne, ponieważ część wartości i kontroli nad nimi nie jest już fizyczna, tylko cyfrowa.
Chodzi nie tylko o pieniądze w banku czy inwestycje online, ale też o dostęp do systemów, haseł, kont, dokumentów cyfrowych, portfeli kryptowalutowych, skrzynek e-mail czy aplikacji uwierzytelniających. Utrata dostępu do tych elementów nie oznacza utraty samego majątku w sensie formalnym, ale może oznaczać brak możliwości jego użycia.
Najczęstsze ryzyka to awaria urządzeń, utrata telefonu, brak dostępu do konta e-mail, zmiana numeru telefonu bez aktualizacji danych, a także blokady bezpieczeństwa po podejrzanej aktywności. Coraz częściej dochodzi też do sytuacji, w których dostęp do kluczowych usług zależy od jednego urządzenia lub jednego mechanizmu logowania.
W praktyce oznacza to, że nawet osoby posiadające znaczący majątek mogą czasowo stracić do niego dostęp, jeśli nie mają alternatywnych metod uwierzytelnienia lub bezpiecznego przechowywania danych dostępowych. Problem nie polega więc na utracie wartości, tylko na utracie „klucza” do niej.
Zabezpieczenie w tym obszarze polega na rozdzieleniu zależności. Nie chodzi o zwiększanie liczby haseł, ale o zapewnienie, że dostęp nie jest uzależniony od jednego punktu awarii. W praktyce obejmuje to kopie zapasowe danych dostępowych, alternatywne metody logowania, kontrolowane przechowywanie informacji oraz procedury odzyskiwania dostępu.
Znaczenie ma też aspekt organizacyjny. Wiele osób nie planuje scenariusza utraty dostępu do technologii, zakładając, że standardowe logowanie zawsze będzie działać. Dopiero awaria telefonu, blokada konta lub brak synchronizacji danych pokazuje, że dostęp do majątku cyfrowego jest wrażliwy na pojedyncze zdarzenia techniczne.
W kontekście majątku fizycznego pośredni wpływ technologii również rośnie. Systemy alarmowe, monitoring, bankowość, dokumentacja i komunikacja są coraz częściej zależne od dostępu cyfrowego. Utrata tego dostępu może więc wpływać także na bezpieczeństwo rzeczy przechowywanych fizycznie.
Dlatego zabezpieczenie przed utratą dostępu do technologii nie jest już tylko kwestią wygody, ale elementem szerszego zarządzania ryzykiem. Im większa część majątku lub jego kontroli zależy od systemów cyfrowych, tym bardziej uzasadnione jest tworzenie niezależnych, redundantnych sposobów dostępu.