Tak — zabezpieczenie majątku przed nagłymi zmianami prawa ma sens, ale trzeba rozumieć, co realnie można zabezpieczyć, a czego nie da się całkowicie odizolować.
Prawo zmienia się w sposób, który może wpływać na majątek na kilku poziomach jednocześnie. Dotyczy to opodatkowania, zasad raportowania, dostępu do określonych form aktywów, wymogów identyfikacyjnych, a czasem także ograniczeń w obrocie niektórymi kategoriami rzeczy lub instrumentów. Zmiana może być stopniowa albo szybka, ale w obu przypadkach jej skutki są najczęściej systemowe, a nie punktowe.
W praktyce oznacza to, że nie da się „wyłączyć” wpływu prawa na majątek, jeśli ten majątek funkcjonuje w systemie gospodarczym. Można natomiast zmniejszyć jego wrażliwość na zmiany regulacyjne poprzez sposób jego strukturyzacji.
Najważniejszym elementem jest rozproszenie ekspozycji. Jeżeli cały majątek jest zależny od jednego typu regulacji — na przykład jednego systemu bankowego, jednej formy własności albo jednego kraju — zmiana prawa w tym obszarze ma bezpośredni wpływ na całość. Jeśli natomiast majątek jest podzielony na różne formy i mechanizmy przechowywania, zmiana jednego elementu nie obejmuje wszystkiego jednocześnie.
Drugim elementem jest płynność i dostępność. Nagłe zmiany prawa często wpływają nie tyle na samą własność, co na możliwość jej użycia, przeniesienia lub przekształcenia. Majątek, który można relatywnie szybko przestawić między formami lub jurysdykcjami, jest mniej podatny na skutki nagłych regulacji niż ten, który jest „zablokowany” w jednym systemie.
Trzecim elementem jest formalna zgodność i dokumentacja. W wielu przypadkach problemy nie wynikają z samego posiadania majątku, ale z braku odpowiedniej dokumentacji, niejasnego statusu prawnego albo niedopasowania do nowych wymogów. Uporządkowane dokumenty i jasna struktura własności zmniejszają ryzyko, że zmiana prawa spowoduje utratę kontroli nad aktywami.
Warto też rozróżnić dwie sytuacje. Zmiany prawa przewidywalne, wynikające z trendów regulacyjnych, można uwzględniać w planowaniu. Natomiast zmiany nagłe, które wprowadzają nowe ograniczenia lub obowiązki, działają jak czynnik ryzyka systemowego — i tu kluczowa jest elastyczność, a nie próba pełnego zabezpieczenia.
W efekcie zabezpieczenie majątku przed zmianami prawa nie polega na jego „ochronie przed prawem”, tylko na takim jego ułożeniu, żeby jedna zmiana regulacyjna nie wpływała na całość w sposób natychmiastowy i nieodwracalny.