Nagła blokada konta bankowego nie zdarza się większości ludzi bez powodu, ale jeśli do niej dojdzie, problemem staje się nie utrata majątku, tylko utrata dostępu do środków w konkretnym momencie.
Blokada może wynikać z różnych sytuacji: postępowania komorniczego, działań banku związanych z bezpieczeństwem, podejrzeń AML, błędów systemowych, sporów prawnych albo obowiązków instytucji finansowej wobec organów państwowych. Czasami trwa krótko, czasami znacznie dłużej. W praktyce nawet chwilowe ograniczenie dostępu do pieniędzy może sparaliżować codzienne funkcjonowanie.
Dlatego rozsądne jest oddzielenie dwóch rzeczy: majątku długoterminowego i bieżącej płynności. Trzymanie całych środków w jednym banku albo wyłącznie w systemie bankowym zwiększa zależność od jednej infrastruktury i jednej decyzji operacyjnej.
Nie chodzi o unikanie banków, tylko o ograniczenie skutków pojedynczego zdarzenia. W praktyce wiele osób stosuje podział: część środków pozostaje w banku do codziennego działania, część jest rozdzielona między inne instytucje, a część wartości przechowywana jest poza systemem bankowym, np. w fizycznych aktywach lub skrytkach depozytowych.
Istotne jest też rozróżnienie między bezpieczeństwem a dostępnością. Konto bankowe daje wygodę i szybki dostęp, ale nie daje pełnej niezależności operacyjnej. Z kolei majątek przechowywany wyłącznie poza bankiem może być mniej płynny i trudniejszy do wykorzystania na co dzień.
Największe ryzyko pojawia się wtedy, gdy jedna decyzja lub jeden problem techniczny wpływa na cały majątek jednocześnie. Dlatego zabezpieczenie polega przede wszystkim na dywersyfikacji dostępu, a nie na całkowitym wychodzeniu poza system bankowy.