Tak, bo łączy informację o wartości z fizyczną obecnością właściciela.
Presja fizyczna to sytuacja, w której ktoś nie próbuje dostać się do rzeczy pod Twoją nieobecność, tylko wykorzystuje fakt, że jesteś na miejscu. Może to być wymuszenie, zastraszenie albo próba uzyskania dostępu w Twojej obecności.
Tego typu ryzyko pojawia się tylko wtedy, gdy spełnione są dwa warunki. Po pierwsze ktoś wie lub podejrzewa, że posiadasz wartości. Po drugie zakłada, że znajdują się one w miejscu, w którym przebywasz.
Przechowywanie kosztowności w domu spełnia oba te warunki jednocześnie.
Dom nie jest tylko miejscem przechowywania. Jest też miejscem życia. To oznacza przewidywalność. Godziny obecności, powroty, rutyna. Dla osoby z zewnątrz to znacznie prostsze środowisko do zaplanowania działania niż miejsce o kontrolowanym dostępie.
Dodatkowo pojawia się element psychologiczny. Jeśli ktoś zakłada, że wartości są w domu, może próbować uzyskać do nich dostęp bez konieczności pokonywania zabezpieczeń technicznych. Wystarczy wpłynąć na właściciela.
To zmienia charakter zagrożenia. Z włamania na sytuację bezpośrednią.
W przypadku przechowywania poza miejscem zamieszkania ten mechanizm przestaje działać w prosty sposób. Nawet jeśli ktoś wie o posiadaniu wartości, nie ma pewności, gdzie się znajdują ani jak uzyskać do nich dostęp. Dostęp wymaga przejścia procedur identyfikacji i nie jest powiązany z obecnością właściciela w konkretnym miejscu.
Najprostsze ujęcie jest takie. Gdy wartości są w domu, ktoś może próbować dostać się do nich przez Ciebie, a nie przez zabezpieczenia.