To zależy od rodzaju skrytki i modelu jej obsługi, ale w praktyce są dwa podstawowe rozwiązania.
W wielu klasycznych systemach skarbcowych dostęp do skrytki wymaga wcześniejszego umówienia wizyty. Wynika to z procedur bezpieczeństwa i organizacji pracy. Chodzi o kontrolę liczby osób, identyfikację klienta, przygotowanie dostępu oraz obecność personelu. W takim modelu wejście „z ulicy” bez zapowiedzi jest zwykle niemożliwe albo mocno ograniczone.
Istnieją jednak systemy bardziej elastyczne, w których dostęp jest możliwy bez wcześniejszego planowania, ale tylko w określonych ramach czasowych. Oznacza to, że klient może przyjść w godzinach otwarcia i po przejściu procedury weryfikacji uzyskać dostęp do swojej skrytki. Nadal jednak obowiązuje kontrola wejścia i procedura identyfikacji.
Nawet w modelach bardziej dostępnych nie jest to dostęp „dowolny”. Skrytki znajdują się w strefach o podwyższonym bezpieczeństwie, więc każdorazowe wejście wymaga potwierdzenia tożsamości i spełnienia procedur. Różnica polega głównie na tym, czy system wymaga rezerwacji konkretnego terminu, czy działa w trybie otwartym w godzinach pracy.
W praktyce wybór między tymi modelami to kompromis między wygodą a kontrolą operacyjną. Większa dostępność czasowa ułatwia korzystanie, ale wymaga większej organizacji po stronie obiektu. Bardziej restrykcyjny model zmniejsza elastyczność, ale zwiększa przewidywalność i kontrolę nad ruchem osób.
Dlatego odpowiedź brzmi: tak, czasem można uzyskać dostęp bez wcześniejszego planowania, ale zawsze w ramach ściśle kontrolowanych procedur i ograniczeń czasowych, a nie w sposób swobodny jak do zwykłego pomieszczenia.