Tak — korzystanie ze skrytki bez podpisywania umowy na miejscu jest możliwe, ale zależy od modelu organizacyjnego operatora i tego, jak realizowany jest proces zawarcia umowy.
W praktyce występują trzy najczęstsze rozwiązania.
Pierwsze to klasyczny model stacjonarny. Umowa jest podpisywana fizycznie w obecności pracownika, po wcześniejszej weryfikacji tożsamości. W takim przypadku obecność na miejscu jest standardem i stanowi część procedury bezpieczeństwa.
Drugie to model zdalny lub hybrydowy. Część procesu odbywa się wcześniej — np. rejestracja, weryfikacja danych, przesłanie dokumentów — a finalne aktywowanie dostępu do skrytki następuje na miejscu przy odbiorze. W tym wariancie sama umowa może być przygotowana wcześniej, ale dostęp i tak jest potwierdzany fizycznie.
Trzecie to rozwiązania w pełni zdalne (rzadziej spotykane w przypadku skrytek depozytowych). Wymagają one zaawansowanej weryfikacji tożsamości, podpisu elektronicznego oraz procedur zgodnych z przepisami AML. Nawet wtedy jednak często wymagane jest jednorazowe pojawienie się przy pierwszym dostępie do skrytki.
Kluczowa zasada jest taka, że niezależnie od formy podpisania umowy, dostęp do skrytki musi być powiązany z fizyczną identyfikacją osoby uprawnionej. Wynika to z charakteru usługi — przechowywania wartości w miejscu o ograniczonym dostępie.
W efekcie: umowę można czasem przygotować lub podpisać wcześniej, ale sam dostęp do skrytki prawie zawsze wymaga co najmniej jednorazowej weryfikacji „na miejscu”.